1939 Depreminden Kalan Anılar
Büyük dedem depremi anlatırken sesi titrerdi. Şehrin yeniden doğuşu onun neslinin omuzlarında yükseldi.
Eski fotoğraflar, kayıp mekanlar ve kişisel hikayeler — şehrin ortak anı arşivi.
Büyük dedem depremi anlatırken sesi titrerdi. Şehrin yeniden doğuşu onun neslinin omuzlarında yükseldi.
Hafta sonu sinema keyfi buradaydı. İlk izlediğim filmi hâlâ hatırlıyorum; perde kapanınca herkes dışarıda sohbet ederdi.
Cumartesi sabahları babamla çarşıya giderdik. Bakırcılar, manavlar ve kalabalık sokaklar… Bu fotoğraf o günlerden kaldı.
Akşamları sokak lambalarının sarı ışığı altında oyun oynardık. Bu fotoğraf o sokak lambalarından birini gösteriyor.
Lisedeyken sınıfça Ergan'a çıkmıştık. Sis içindeki manzara ve arkadaşlıklar hâlâ aklımda.
Üniversiteye giderken her hafta bu terminalden otobüse binerdim. Bekleme salonundaki çay ocağı hep doluydu.
Karlı bir günde çekilmiş bu fotoğrafta tezgâhlar, tüccarlar ve kalın palto giymiş insanlar görülüyor.
Büyük dedem depremi anlatırken sesi titrerdi. Şehrin yeniden doğuşu onun neslinin omuzlarında yükseldi.
Şehrin kalbinde duran bu bina yıllar sonra yıkıldı. Düğün fotoğrafları ve resmi törenler burada çekilirdi.
Yaz akşamları nehir kenarında oturur, dedelerimizin anılarını dinlerdik. Su sesi ve çay kokusu hâlâ burnumda.
Okul çanı çaldığında tüm mahalle çocukları koşuştururdu. Öğretmenimiz bize Erzincan'ın tarihini anlatırdı.
Hafta sonu sinema keyfi buradaydı. İlk izlediğim filmi hâlâ hatırlıyorum; perde kapanınca herkes dışarıda sohbet ederdi.
Cumartesi sabahları babamla çarşıya giderdik. Bakırcılar, manavlar ve kalabalık sokaklar… Bu fotoğraf o günlerden kaldı.